Bir gün daha sensiz geçti...
Ve ben yine sana yazıyorum.
Benliğimi bilmeden sırf senin için yazıyorum
Arıyorum seni o ıssız gecelerde ama yoksun...
Belki gelir ümidiyle çalan her zilde fırlayarak açıyorum kapıyı
Sensin diye
Ama nafile...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta