Bundan çeyrek asır yıl önce esmeray diye yüzünü görmediğim acıklı bir kadın sesi unutma beni.. unutama beni demiş.
İnceliği düşündükçe daha bi garip oluyorum. Sadece Unutma deseymiş, konu bitermiş o an.. O sakin ses tonunun altına bu emrivaki sözleri öyle bir sıkıştırmış ki, hiç farketmemiş severek dinlemişiz..
Aslında daha çok becerememe üzerinde durmuş esmeray.. Bi beddua gibi.. Unutabilme yetisine sahip olamama gibi.. Unutama! Yürüme değil mesela, Yürüyeme! Bunu ordan alma gibi değil, Alama inşallah der gibi.. evet bu tam olarak bi beddua.
Unutama beni diye oluşan bencillikten bahsetmiyorum bile. İnsan haklarına yapılan bu tecavüz yenilir cinsten değil.
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta