Sarsa da sevdânın ateşi seni,
Gelse de simsiyah gözler aklına,
Yârin yâd ellere yâr gidişini,
Ölürsen belki unutacaksın.
Ve şehrini hani o hayâllerinin,
Düşlerine girip seni çağıran,
Rüzgârlı bir günde göğe saldığın,
Uçurtmanı götüren fırtınalarda,
Kaybolsan belki unutacaksın.
Simsiyah bir gece ve kalabalık,
Dolup boşalırken sokaklarına...
Köşede inleyen bir insan... Sesi.
Başını dayamış sokak taşına;
Sen olsan, belki unutacaksın.
Ve yağmur hep yağmur gülümsediğin,
Güneşi kapatan bulutla gelen.
Ve yağmur hep yağmur karartan göğü,
Gözünün yaşını alıp götüren.
Yağmurla erisen unutacaksın.
Kaan YILDIZ
(2004)
Kayıt Tarihi : 24.3.2015 14:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!