Yazdıklarımla gömüyorum söyleyemediklerimi,
Kürek kürek kederi doldurup atıyorum üzerlerine,
Her defasında biraz daha diniyor sancılarım yüreğimde,
Gözümde biriktirdiğim sularla sulayacağım otursun iyice diye.
Bağdaş kurup içime ayıklıyorum atamadıklarımı,
Santim santim eliyorum özü,dökülenlerim değersiz,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta