Biz dosta gönül açtık bahçemizde güller onun için
Gönül köşkümüzü mesken ettik bütün diller urum-çin
Kadehleri biz kaldırdık meyhanelerinde hakiçün
Kim aşkın şarabına haram derise azizim UNUT
Gönül kırmadık bir dostun; inan tamiri mümkün değil
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta