bir şairi en çok kelimeler öldürür
yıllar aşkın koynunda bitmeyen gün gibidir
bu mevsim gelinciğim sanki üzgün gibidir
güzellik efsununda erken bitmesin rüya
defterinde aşığın adı hüzün gibidir
bir yabancı şehirde gezgin kalan her adım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




sanki bestende çok hoşbir şarkı olur gibi hissettim oldukça güzeldi tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta