Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
evet. istanbul.
istanbulda bir tokatlı gecekondu mahalesinde
tokatlının düşüncelerinde istanbulun sosyal yaşantısının muhakkemesi ve yeni doğan çocuğuna etimini aldırması
bu şiir günümüze yakışır erdemli bir şiir. doğruları harmanlayıp mükemel bir harç çıkmış ortaya.
başarılarının devamını dilerim.
saygıularımla:
rr.akdora
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta