Ağlatıp , Güldürmeyen Bir Şarkı Gibiydin ; Mazimde Kaybolduğum .
Zehirlenmiş Bir Sevdanın Solmuş Çiçeğiydin ; Kalbime Dualar'la Gömdüğüm .
Gecenin Karanlık Sokaklarında , Yankılanan Ateş Böceği Gibiydi Gülüşlerin ; Rahatız Etsede Kulaklarımı Vazgeçemiyordum Sesinin Tonunda ki Benlikten.
Hükmü Verilmiş Bir Sevdanın Yokluğunda Muhebbet Yemiş Ellerim Sensizlikten ,
Vazgectiginde Ölmüştüm Oysa ki Ben ,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta