Belki en derin acısıyım kendimin
Düşündükçe düşmüş, güldükçe ağlamış
Belki en derin rengiyim kendimin
Yürüdükçe sararmış, üşüdükçe kararmış
Aslında ben hiçbir şeyiyim kendimin
Bir şeylere inat olarak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Girmesi kolaydır da çıkması zor.Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta