gözleri boğulurken duygu selinde
karanlık geceyi uyutur dizlerinde
hüzünlü bakışlar kalır elinde
yüzü asık, kaşları çatıla, çatıla…
gözlerinden sürgün ettin de onu
yokluğun, öykünün en hazin sonu
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta