Hasret rüzgarları savuruyor beni oradan oraya
Uçuyorum sanki gökyüzüne kanatsız ve umutsuz
Bir ihtimal belki yanına gelirim , seni görürüm diye
Bilmiyorum ne zaman biter bu amansız özlemim
Bilmiyorum ne zaman doğacak o umut güneşim
Gözlerim her gün doğan güneşin batışında
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta