Ay yine o aynı ay'dı işte parlıyordu,
Sanki içimdeki umut ışığını çalmıştı, parlıyordu.
Parlıyordu yalnızlığın verdiği hüzne inat,
Parlıyordu tan vakti uyuyanlara inat.
Koluma gölgesi düşüyordu nispet edercesine,
Sanki o gölge iletişim kaynağımdı sevgiliyle.
Ay, sadece nispet ettiğini sanıyordu kendince
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta