Gece nöbetlerinde umudu biledik
Kaç kış geçti bilemiyorum
Bahar ve kışı yaşamadan
Umut nöbetleri tuttuk
Umutsuzluğun tam ortasında.
Ekmeğimiz, aşımız, suyumuz yoktu
Bölüşürdük bir zehirli sigarayı
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta