gökyüzüne uzandım,
sardım geceyi üstüme...
yol yaptım yıldızlardan,
yürüyorum,
esiyor yanım sıra rüzgârın,
soluyorum kana kana,
doluyorsun içime...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bir düş ...,
Rüzgarların sarmaladığı (belki saçlarını savurduğu) umut giysili bir kadın yıldızlara basarak adım adım yürüyor .
Bir ayağı boşluğa gelse , uyanacak ...
Kutluyorum sayın Nursen Ateş , saygıyla ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta