şiir gibi başlamıştı aşkımız
buğulu camlara yazıyordum her hecesini
ama sen ilk mısrasında bırakıp gittin
oysa yaşanacak ne çok şey vardı
iliklerine kadar yaşanacak hemde
gittin! ..şimdi bütün mısralar içimde demleniyor
bu yedi tepeli şehrin, yedi tepesine
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Umarım yaralar iyileşmiştir...Etkileyici bir şiir..Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta