Ey benim körelmeye yüz tutmuş umutlarım,
Sakın kendini demir parmaklıklar arkasına hapsetme.
Olduğun yerde kal, bir adım geri gitme.
Bütün gücünle kır zincirlerini,
Dünyaya meydan oku,
Kimseyi dokundurma hayallerine,
Hayat umut ettiğin sürece vardır.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta