Yine gece, yine karanlık
Bir çocuk ağlıyor uzaklarda kimbilir,belki aç, belki hasta
Bir sarhoş narasına karışıyor, sese ürken köpeğin sesi
Gece yitirmiş renkleri herşey siyah,
Deniz, gök, ağaçlar çiçekler...
Hepsi aynı renge bürünmüş.....
Melisa, hanımeli, yasemin.
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Mükemmel anlatım tam puan selamlar.
İşte belki en zor olan ama saklı ve diri tutulduğu zaman da kişiye dayanma gücü aşılayan umutlar böylesi ortam ve karanlık renkler içinde saklanabilenler, büyütülen umutlardır...
Kutluyorum çalışmanızı sayın Oya Özpoyraz...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta