Yine gece, yine karanlık
Bir çocuk ağlıyor uzaklarda kimbilir,belki aç, belki hasta
Bir sarhoş narasına karışıyor, sese ürken köpeğin sesi
Gece yitirmiş renkleri herşey siyah,
Deniz, gök, ağaçlar çiçekler...
Hepsi aynı renge bürünmüş.....
Melisa, hanımeli, yasemin.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Mükemmel anlatım tam puan selamlar.
İşte belki en zor olan ama saklı ve diri tutulduğu zaman da kişiye dayanma gücü aşılayan umutlar böylesi ortam ve karanlık renkler içinde saklanabilenler, büyütülen umutlardır...
Kutluyorum çalışmanızı sayın Oya Özpoyraz...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta