İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
umut...bir kuşun kanadında...an kadar yakın an kadar uzak...ruhun algılayabilmesinde...ne güzel yaklaşmışsınız umuda Sevgili Nurcan Hanım... selamlar:))
Yürekten gelen sesi hissedebiliyor insan şiirlerinizde.Tebrikler. Nurcan Göksel Hanımefendi
Kısa ama çok anlamlı şiiriniz için kutluyorum saygı ve sevgilerimle..muhsin yener
Küçük renkli bir kuş konar
Zifir karası kederlerimin üzerine
İlk o görür
Ölen ve öldüren kim
İlk hıçkırıklarımı ilk o duyar
Katar sesine hüzünlerimi
Uçup gittiği ilk yerde içindedir ağlayışlarım
Ne olurdu kurtulsaydı dileklerimiz
Ne olurdu ölüp gitmeseydi her şey
Keşke olsaydı
Onun kanatları gibi hür umutlarım
anlamlı,,hüzünlü,,kutluyorum yüreğinizi,,mükemmel bir şiir,,,elinize ve yüreğinize sağlık,,
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta