Hayat hep bana mı yalan söyler
Sesimi duyan yok elimi tutan yok
Konuşan dilim lal anlaşılmaz duygular
Yaşam aşk rengine büründükçe
Hasrete özlemlere yüklenir
Taşırmı bu yükleri ama ben eziliyorum
Hep hayal kuruyorum olmayacağını bile bile
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
