Bazen keşkelerimle değişiyorum yalnızlığı
Bazen umutlarımı koyuyorum kapı önüne
Bazende kendimden vazgeçiyorum senin için
Ama ne yapsam bir keşke kesiyor yine yolumu
Hep bir yaş kaçıyor gözlerimden kurutmak için yokluğunu
Sonrasında senin yerinde yalnızlık atıyor kalbimde keşkelerime rağmen
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta