Umutlar çöplüğünde kaybolmuş insancıklar, hayatın özü bu değil mi?
Ya şunlar!
Ellerinde pusulalar yol gösteren binlercesi, çöplüğün kalıcıları,
Karmaşalık mertebesinin uçarı düzeyinde mırıldanan kargaşalar
Yaşamsal fonksiyonlardan bihaber, vızıldayan, kurtçuk taşımaya yaramayan sinekler
Yerli yerinde bir düzende sapmalar aramak için bütün varlıkları
Yokluklarının sebebi de bu anlamsız bütünlük içindeki varlıkları
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta