Umutlar çöplüğünde kaybolmuş insancıklar, hayatın özü bu değil mi?
Ya şunlar!
Ellerinde pusulalar yol gösteren binlercesi, çöplüğün kalıcıları,
Karmaşalık mertebesinin uçarı düzeyinde mırıldanan kargaşalar
Yaşamsal fonksiyonlardan bihaber, vızıldayan, kurtçuk taşımaya yaramayan sinekler
Yerli yerinde bir düzende sapmalar aramak için bütün varlıkları
Yokluklarının sebebi de bu anlamsız bütünlük içindeki varlıkları
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta