Kar taneleri avuç içimde erimeyene kadar seveceğim seni.“ dedi. Soytarı
Elleri ellerine bu denli yakındı ilk kez
Gülmeyenlerin kervanında minik bir vücuda büründü hayaller
Mutluluğa doğdu sessizce
Sancısız oldu,kanamasız oldu
Ve hızlı büyüdü
Mutluluk mavi gözlü
Uslu bir çocuktu
Küçücük elleri ile kavradı ruhunu
Söktü yerinden eski sancılı yaraları
Doğruldu ve gözünün içindeydi ışık
Görkemli parlaklığıyla
Tümseklerden korkmadan yürü yine
O çocuk cesaretiyle.
Bir yanının da umudu bir yanında aşkı
Ve kalbinde ÖZLEMİYLE.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
