Bir fırtına yükselir, göklerden dalga dalga,
Hüzün yolculuğunda, ağlar bütün bulutlar.
Sonra yağmur kesilir, ağaçlar sessizleşir,
Gecenin ortasında, yere düşer umutlar.
Denizin ortasında, yakamozlar görünür,
Martıların çığlığı, dalgalarla bölünür.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
