Yalnızlığının bitişinin mutluluğu
Dönüştü yıldızların ışığına
Kan gözyaşları ise bitmişti
Rüzgarın onları uzağa götürmesiyle
Umutlar yeşermişti kuzey yıldızının ışığıyla
Gümüş bir ağacın gölgesi kadar huzurlu
Sessizliğin sözcüklere dönüşmesi kadar güzel
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta