Umutlarım vardı, yıldızlar sönmeden önce.
Gökten tek tek toplayıp,
Avuçlarımda sımsıkı saklamıştım..
Önce gökyüzündekiler söndü,
Sonra ellerimdekiler..
Toprak oluverdiler avuçlarımda birden..
Şaşırdım..
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Biliyorum,
Birgün üzerlerinde bir filiz yeşerecek,
Ve biliyorum bir yüreğe,
Sevgi umutları ekecek..
umarım seven yüreklerde umutlar hiç bitmez
saygıyla
Ne kadar umut dolu bir şiir.Yüreğinize sağlık...Tuğba Gürelli
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta