Bakamıyoruz ki yüzüne dünyanın
Paslı kulaklarımız işitmiyor doğanın türküsünü artık
Baksak da göremiyoruz ki zaten
Düşünemiyoruz,
Hayal dahi edemiyoruz gizini sonsuzluğun.
Milyonlarca ağızdan söylenmiş tek bir sesin ahengi çınlıyor kulaklarımızda.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta