Omuzlarında yılların yorgunluğu,
Gönlünde eski bir sevda,
Titrek dizlerinde ürperen mazi,
Ezdikçe gönlünü dağ dağ,
Durgunluğun durulduğu gözlerinde pırıldayan umuda
sarıl,
Dargınlığa darıl,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta