İtiraf edemedim sana hatta kendime bile,
Seni düşündüğümü küçük bir tebessümle.
Farkettiğimden beri diriliğimden şüpheliyim,
Ölüysem de eğer ölümün en güzel hali bu belli ki...
Hiçlik ve sefalet içinde geçtiğini sanarken ömrümün
Meğer senmişsin zenginliğim, en güzel düşüm.
Derdim ki bir gün o da bitecek, kimse kalmayacak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta