Dört bir yanında dünyanın zulüm var, kan var
Adalete susamış yığın yığın insanlar
İnsanların ardında ağlayan gözler var
Gözyaşlarıyla alınıyor tüm soluklar
Tanyeli ağarınca başlar, keder ve gâmlar
Çaresizlik içinde zulüm, ah u efgânlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta