Umut Yaşamaktır Şiiri - Yorumlar

Şiirin alışmak kısmına pek katılmıyorum ama sabah ferahlığını özletti şiir bir an. Umutlara uyanan sabahları hatırladım çocukluğumdan.
Çok sıkıntılı olduğum zamanlarda babaannem; 'sabah ola hayrola' derdi. İnanır iç huzuruyla gider yatardım. O kaygısızca ve büyüklerin her dediğine teslim olup huzur bulduğum zamanlara gittim. Sorumlulukların ve hayatın kuş tüyü gibi hafif olduğu zamanlar dı onlar. Yaşam mı ağırlaştı, iyiyi ummaya inancımız mı azaldı bilmem ama yaşama alıştığım söylenemez kesinlikle.
Çok uzaklara gittim. teşekkürler

Yandan baktığımız pencerelerden alışkanlıklarımızı seyrettirdiniz. Tebrikler.

Herşeye alışılıyor, acılara, sevda boşluklarına, ikilemlere..herşeye...yeter ki baktığımız pencere sonuna kadar açık olsun..umut ettikçe yaşar insan..ne güzel ne ince anlatmışsınız hocam..herzaman olduğu gibi...Tebrikler...Canan Üçer

güzel...

'Bitmiyor sevgili hocam bitmiyor, umut eksilmesin ömrünüzden... Yüreğinize sağlık... Alptekin Biber'

Sabahın şerri akşamın hayrından iyidir diye boşuna dmemişler...kutlarım.

Yaşamak alışmaktır çok doğru.
Yaşam içinde kendini varsayabilmekse umuda yelken açmak olsa gerek...Hissedip, hissettirebilenler için...

Tebrik ederim.

Yaşamaya alışmak demek :-) Evet hepimizin alıştığı ve aynı zamanda bunu yaparken de zaman zaman isyan etmeden duramadığı...

Vazgeçilmez iş....

Tebrikler üstad...

bende sabahım, sabahlara alıştım... Teşekkürler...