Umut vermediğin günlerde
Mutluluğu kahve fincanlarının dibindeki aydınlıkta aradım
Alıp başını giden yaşıma inat
Çocuktum,yoktan anlamıyordum
Verilmeyene ağlıyor ağlıyordum
Rüyalara tutundum
Gülümseyerek bakardı yüzün
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta