Yalnız bir kayık, okyanusun ortasında.
Vurmuş bir kayaya.
İçine su alıyo, batmasa da.
Rüya görüyo halbuki ;
Batmış derine, parçalanan gövdesiyle.
Ufukta kıyı, ama yakın ama uzak,
Yine de ulaşılabilir duruyordu ancak.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta