Hüzünlü Bir Islık Gibi Dokundun Düşlerime
Umut trenleri geçerdi sessizce içimden
El sallardı kalbim her sabah peşlerinden
Öyle kadınlar tanıdım
öyle kadınlar sevdim ki
Sevda damlardı baktıkça gözlerinden
Gönül göğümde yağmura hasret buluttular
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Kadınlarımız hırçın birer çocuk ve aşkları haritamda unutulmuş birer ülke...
Kaleminideki umut treninizin rayları hiç paslanmasın
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta