Umut diyorum üstadım.
Parke duvarları arasında açan bir karanfil çiçeği.
Uzakları yakınlaştıran, en olunmazları olduran
varoluş ereği,
Saklı dehlizlerden
kurtuluş meleği.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu olay, bir habbenin, bir çekirdeğin,
bir tohumun, bir nüvenin veya bir kökün
toprağa düşerek (Zahiren) can vermesiyle
içindeki programı başka bir şekle
büründürüp hayattar bir sümbülün
görünmesi hadisesini dile getirmişsiniz.
HAYAT DEVAM AMA ÖMÜR DEĞİL
Uyuyan düşünceyi uyandırma adına
tasarlanmış güzel bir (ŞİİR) beyandı..
TEBRİKLER SAYIN ÇAKMAK
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta