Turuncunun güneşe verdiği renk gibi
Gözlerinin altında renginle ısınır bedenim
Sarıdır gündüze rengini veren
Beni aydınlatan sadece gözlerin
Cesaretim kibrit çöpü gibi yanıp söner
Dağların arkasına sığınır göremez kimse
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta