Bir dağ yarılıyor karşımda
Umutlarım tekrar açıyor ümit filizlerini
Yeşeren dallar gibi bahara yakın kışın ortasında
Birden karşımda sen
O ufacık zaman döngüsünde
Kaçmasın diye avuçlarımdan böğrümde tutuyorum sımsıkı
Sonrası mı uyanıyordum rüyadan gerisi düşündüklerim hepsi boş...
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta