Defol git.
Harabe tutkun beynimden.
Ellerin güvercinini birakiverdin gökyüzüne.
Benimse cigerlerimi,
Önüne attin hain pencelilerin.
Cok yorgun siir yazilmaz.
Ve cok yorgun yogunluguda, dardir duygunun.
Ama icimizde, kirletilmemis beyazliklarda akiyor iste birseyler.
Öyle diyelim.
Akiyor ve alip götürüyor, beni yine hic bilinmeyen duragina askin.
Hani o gecmiste, bizi bizden alan ve götüren, belkide su an bizim icin cokda olagan ve yapay olan asklara ve sevgililerine.
Geceler!
Durun bakalim.
Artik benimde bir umudum var.
Hemde bir bebenin gözyasi ugruna,
feda edebilecegim bir askim.
Gülümse be!
Gülümsede sana kavusabileyim.
Hadi hafif bir titremeyi dola,
gögsümün kafesine saclarinla.
Ve yahutta,
Gözlerinin saclarindaki hapsini cekeyim,
Deli dolu bir heyecan.
Ama kalbinde bir sey yok.
Saf,ezik besbelli yarali.
Bundan ötürü hircin bir radikal.
Bundan ötürü yazma sebebim.
Bundan ötürü dogrulardan yanlislara egilen,bir cigdem.
Büyüyemedigimiz ufukta
büyütemedigimiz askin yeri varmidir?
Hani nerde ilk öpüsteki heybetimin gölgesi.
ciplak bedeninde unuttugum.
Geceydi...
Ac ve ciplak kollariyla vuruyordu,ayin isigini
sizlayan alninin ortasina umudunun.
Büyük delhizlere gömerek karanligi, yildizlari cekiyordu
hapsederek gözbebeklerine umudunun.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!