biz acılarımızla barışıp dost olmuşken,
sevmelerimize bile düşman olundu,
çiçekleri bile umut için topladık kırlardan,
kasten koparmadık dalından,
mutluluğu göğüslemek içindi,
kırlarda çılgınca koşmalarımız.
bir ayrılık uçurumu ile bitmemeliydi,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta