İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Yoruma teşekkür ederim,yüreğinize sağlık,saygılar.
Yorumunuza teşekkür ederim, sağ olun,saygılar.
Yürek sesinize katılıyorum ve emeginizi-duyarlı yurtsever şair yüreğinizi tebrik ediyorum sevgili öğretmenim..
Gerçekleri yazan kaleminiz daim olsun dileklerimle..
Yorumunuza teşekkür ederim, sağ olun,saygılar.
Umudun sevmediğidir "yalnız hissetmek" kendini..
Unutulmuş..
Kimsesiz!
Şiir iyi işlemiş bu durumu..
Tebrikler Hayriye Hanım..
Yoruma teşekkür ederim,yüreğinize sağlık,saygılar.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta