Umut mevsimi yok artık bu bedende
Sonsuz bir kış başladı o hüzün gecesinde
Rüzgarlar hep hüznü getirdiler
Hep gözyaşı getirdi o kara bulutlar
Islandım kendi göz yaşlarımla
Anladım baş başa kalınca kendimle
Meğer yalnızlıkmış;
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta