Ateşböceğinin ışığı ile seni arıyorum
Umutlarımı karıncalar ile taşıtıyorum
Gecenin karanlığında Hüda'ya sığınıyor
Her göç mevsiminde sana uçuyorum
Kaplumbağa sırtında huzura gidiyorum
Yılanın deliğinde dost bildiğimi arıyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta