Gecenin karanlığı birden çöktü üstüme,
Fakirliğin hüznü,kimsesizliğin yalnızlığı.
Uzaklardan,taa uzaklardan bir ses duyuldu,
Ben içindeki bitmeyen ışık,ben umut ışığıyım.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta