Umut Gürses Şiirleri - Şair Umut Gürses

Günahsa ne diye verdin zilleti
Yaratıp ayırdın türlü milleti
Düşürdün bizleri çektik zahmeti
Ne diye Cenneti verdiriyorsun

Habili Kabile öldürttün evvel

Tevella Teberra Bilmeyen İnsan,
Günde Beş Vakitte Namaz Neyine,
Oku! Manasını Cözmeyen İnsan,
Otuz Gün Orucu tutman Neyine,

Kul Beş Vakit ile Girmez Cennete,

Karıştığından beri canın canıma,
Ne yalan bilirim ne güman güzel
Bir nişan eyledin Sen imanıma,
Ne dünya bilirim ne umman güzel

Er aşık aramış Senin yolunu,

Üçler kapısından Yediye geçip
On Dörtü tam edip bir dolu içip
Kırk parça kumaşı üstüne biçip
Canını Allah'a sunan güzeldir

Haset kalesini yıkıp yürüyen

Horasan'dan Sökün Edip Geldiler,
Nazar ile On İki Katar Oldular,
Talib olanlara nasip Saldılar
Biri Şeyh Hasan'dır Biri Şeyh Ahmed,
Mühr-ü Aba Hace Yesevi Ahmed

Küskünlük dargınlık ham sofu işi
Dervişlik yolunda kırgınlık olmaz
Gönül Hakk Yuvası ledünün başı
Derviş dediğinde küsülü kalmaz

İyilik yaparken seçilmez insan

Dest-i Velayettir Şah-ı Mürteza
Güruh-u Naci'dir Özünde Maya
Kırkların Ceminde Ettiler Dua
Bize Talip Olan Şaşmasın deyu

Bir Lokma Koydular Gülbank Verdiler

Kerbela Çölünde açıldı bir Gül
Koklaya Koklaya divana geldim
Uzandı manada yeşil nurdan el
Baş eğip eşiğe kurbana geldim

Baktım ki divana kırklar oturur

Ben dervişim diye gezen aşıklar
Ziyaret eyleyin Doğlu babayı
Ali Ali diyen bağrı yanıklar
Ziyaret eyleyin Doğlu Babayı

Meydanında türlü çiçek açılır

Dünyada zor iştir doğru adalet,
Kamil olan etmez kullara minnet,
Ademe verilmiş bir zaman mühlet,
Elif olup yaşayana eyvallah,

Nefis vardır akıl başa yorupta