Adını umut koydum yeni doğan yavrumun
hastaydı doğduğunda nolur yaşasın diye
ilahi bir emirle esti seher savrumun
....umudumun nefesi erciyeste son buldu
....o gün sanki kar yağdı umut gülleri soldu
Hiç uyku uyumadan pamukla belediğim
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Canım, erciyesin karı bile yanan yüreğini serinletememiş,güllerini soldurmuş, ama sen her ne olursa olsun, umudunu hiç yitirme.Allahımız var o her zaman yeter bize, sevgiler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta