Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Her sabah Uyanınca
Gülümserim yeni güne
İçten bir sevinçle
Sonra
Umut ekerim gönül bahçeme
Çiçek çiçek çoğalsın
Dünyayı sarsın diye...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta