Sözlerin kızılcık sopası gibi sertti
Dokunduğu her yeri acıtıyordu.
Ne gül olmayı becerebil din hayatta
Ne sevgi olup yüreğe akmayı.
Dilin çok sivriydi adeta bilenmişcesine
Kalbimi ortadan ikiye bölüyordu.
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta