Bir şiir yazdım aşktan viranelere
Bir şarkı söyler dudaklarım dost kamçısı yiyenlere
Ninniler söyler dillerim beşikteki bebeklere
Bir adım attım umuda düşlere sevgiye
Sevgiler dağıttım sokakta dilenen çocuğa
Umut köprüsünden atladım intihar edenlerle
Hekim oldu yüreğim yaralı gönüllere
Sevgi zincirin ilk halkasıyım
Ardıma düştükçe çoğalırım yüreklerle
Umut ellerinde bir duayım
Sende gel serpilelim yaralı gönüllere
Bir battaniye bir yorgan gibi sarmalayalım
Kapanmasın sana açılan kapılar
Her bedende bir umut fidanıyım ben
Bütün kalplerde yüreklerde sevgiyim gel
Zennehar Yılmaz
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta