Yaşamaktan yorulduğunu hissediyor bazen insan.
Ama bu zaten yaşlanmanın bedeli değil mi?
Kırgınlıklar bile zamanla hatıralanırken
Şu yılların ettiği kaderin bir cilvesi değil mi?
Saklanmak köşe bucak olacakların patlamalarından
Huzur diye diye Allah’ım, bir ömür geçmedi mi?
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta