Umut bozumu yalnızlık
Sürgit bir akşam
Sıcak gülümseyişleri
Avucumda kelebek
Korkularımla
sımsıkı ellerim
Bıraksam kendimi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yürek sesiniz daim olsun güzeldi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta