Kaldım ben işte yine aynı sokak lambasının altında
Her zamanki gibi o yıldızı seyrederken
Umudum vardı artık o da kalmadı şiirimde
Yine aynı yolun başında
Seni düşünürken
Ve ilerleyen gecenin her zamanki derin saatlerinde
Umuda dair tek bir şey dahi kalmamışken
Bir nehrin girdabına tutulmuş balıkçıl gibi kurtulmak için yüzerken
Çabalarımın nafile olduğunu gördüğüm an
Bıraktım boşa attığım kulaçlarımı
Gönül bu, isterdi tek yapıcı bir cümle
İhtimali en zayıf hayallerin bile kıskandığı ağzından çıkacak o iki kelimeyi beklerken
Artık bıraktım yaradana, sen beni en derin kuyuya yollarken
Kayıt Tarihi : 8.7.2019 13:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!